Sautján félagar Newcastle-klúbbsins á Íslandi flugu saman til Manchester og þaðan með rútu til Newcastle. Þar biðu fjórir til viðbótar, nýbúnir að upplifa sigur gegn PSV í Meistaradeildinni. Við hin komum með dass af bjartsýni en tár á hvarmi eftir tap landsliðsins í handbolta.

Newcastle-klúbburinn stóð fyrir hópferð

Tilefnið var leikur Newcastle United og Aston Villa í 23. umferð Ensku úrvalsdeildarinnar

Fólk sem á sameiginlegt áhugamál og deilir sömu ástríðu yfir liðinu sem það heldur með þarf ekki langan tíma til að ná saman. Nýir félagar féllu eðlilega fljótt inn í hópinn, gamlir félagar deildu sögum og var tilfinningin um leið sú að þetta væri skemmtilegur félagsskapur og góð ferð í vændum.

Séð frá vinstri á leikdegi; Guðni Guðnason, Agnar Freyr Gunnarsson, Andy Towell, Kristinn Bjarnason, Birgir Pétur Þorsteinsson, Guðjón Aðalsteinn Guðmundsson, Davíð Þórisson, Róbert Óli Skúlason, Finnur Örn Þórðarsson, Anna Kristín Sigursteinsdóttir, Gísli Már Gíslason, Dröfn Árnadóttir, Hafsteinn Ellertsson og Hafsteinn Þórðarsson. Á myndina vantar Benedikt Bóas Hinriksson, Söndru Hlín Guðmundsdóttir, Kolbeinn Reginsson, Ingveldi Margrét Kjartansdóttir, Magnús Tindra Sigurðsson, Jón Grétar Levý, Helen Tabigue og Óðinn Logi Leví.

Föstudagur

Sögustund í rútunni ásamt handkast-spennu

Í rútunni tók Gísli Gísla hljóðnemann. Þeir sem muna ferðasöguna frá apríl vita að fyrir hann þekkir hvern krók og kima borgarinnar. Hann fór yfir sögu hennar, menningu og tengsl við félagið, enda hefur búið þar og kynnst fólkinu. Gísli ferðast reglulega til Newcastle. Námið nýtist enn, þó það séu einhver, jah - örfá ár síðan hann stundaði það.

Á sama tíma fylgdist stór hluti hópsins með landsleik Íslands og Króatíu í handbolta í símunum sínum. Tap með einu marki beygði hópinn en ekki nokkur maður brotnaði.

Þegar Gísli lauk máli sínu var hækkað í tónlistinni, síðustu drykkirnir kláraðir og skömmu síðar renndum við upp að Sandman-hótelinu, með St. James’ Park við hliðina.

Eftir stutta hvíld hófst föstudagskvöldið á Harry’s þar sem hópurinn sameinaðist flestir. Þar hittum við Rachel og Andy, geordie-sendiherra klúbbsins, sem tóku á móti okkur af þeirri hlýju sem einkennir borgina og borgarbúa.

**Hluti hópsins á Harry’s við komuna til Newcastle.**

Eftir matinn var ljóst að kvöldið væri rétt að byrja. Ráfað var í smá úða (grenjandi rigningu) um miðborgina í leit að gleði, stuði og mögulega hinum heilaga kaleik. Hluti hópsins leit við á írskum pöbb, sem leit út eins og Dubliners snemma á sunnudegi, þar sem tveimur úr hópnum var reyndar vísað út. Ástæðan var klæðaburður. Buxurnar stóðust ekki staðla hússins, og bolur merktur liðinu í borginni féll ekki í kramið á dyravörðum staðarins.

Þetta kom þó ekki á óvart. Andy hafði varað okkur við. Gerið betur, Katie’s Bar.

**Birgir, Anna, Finnur, Agnar, Magnús, Guðjón og Guðni á fyrsta kvöldinu.**

Laugardagur

Fallegur dagur í Newcastle borg

Laugardagsmorguninn rann upp yfir Sandman-hótelinu með St. James’ Park nánast í seilingarfjarlægð. Hofið blasti við úr gluggunum og minnti á hvers vegna við vorum komin.

*Hofið séð frá Hótel Sandman*

**St james’ park**

Það var stutt ganga yfir götuna og inn á hinn goðsagnarkennda The Strawberry.

Inni var ilmur af öl og gömlum viði. Treflar á veggjum, fólk að spila billiard og glös sem skullu saman. Newcastle Brown Ale var kominn á borðið og það var augnablik kyrrðar áður en dagurinn tók við. Maður finnur það þegar maður er kominn heim, á sitt annað heimili.

Á meðan flestir byrjuðu daginn á bakkelsi, þá tók eitt par maraþon um borgina. Alvöru metnaður. Vonin um sunnudaginn lá í loftinu, þykk og áþreifanleg.

The Strawberry er ekki bara einhver krá í Newcastle. Hún er hluti af menningu stuðningsmanna liðsins og stendur við hlið St James’ Park. Þar safnast stuðningsmenn saman fyrir og eftir leiki, ræða byrjunarliðið á leikdögum, fara yfir stöðuna og byggja upp stemninguna áður en haldið er inn á völlinn.

Eins og fyrr segir var andrúmsloftið er óþvingað og einlægt. Veggirnir bera með sér sögu félagsins og á stórleikjum er þéttsetið frá opnun, og oft á tíðum erfitt að fóta sig inn á staðnum. En þar sem við vorum þarna daginn fyrir leik, þá var hægt að sitja og kjafta í næði.

Að fara á þennan stað er hluti af heildarupplifuninni. Þetta er viðkomustaður fyrir alla.

Þetta er hefð, og við að sjálfsögðu hvetjum stuðningsmenn að líta við.

**Félagar á góðri stundu á Strawberry, rétt áður en hluti þeirra fór í ‘Stadium Tour’.**

Á Strawberry settist heimamaður til okkar, Lee. Hann talaði um borgina og liðið, enda mætt á leiki í áratugi.

Tattúin á fótleggjum hans vöktu strax athygli. Svart og hvítt, ártöl og tákn sem sögðu meira en mörg orð. Alvöru yfirlýsing. Hann kynnti okkur svo fyrir fjölskyldunni, Angie og Johnny.

Heimsókn á St James’ Park

Annar dagurinn snerist um borgina sjálfa. Hluti hópsins fór í leiðsögn um St. James’ Park með Carol, sem sagði sögu vallarins af yfirvegun og þekkingu. Sonur hennar tekur þátt í hlaðvarpinu NUFC Matters sem Magnúsi Tindri er líka hluti af.

Í lokin afhenti hún hópnum leikdagsbækur og nælur fyrir hópinn.

Að mæta á leikvanginn minnti helst á þegar biskupar heimsækja Vatíkanið. Þetta er hof Newcastle borgar og í raun gæti kaleikurinn leynst einhverstaðar á svæðinu. Að fá að upplifa og skoða þennan stað var ógleymanleg lífsreynsla.

Að því loknu fór hópurinná Shearer’s Bar til að jafna sig eftir upplifunina, fá sér drykk og smakka á Buffalo-vængjum.

Um kvöldið var svo haldið á indverskan veitingastað þar sem félagarnir og nafnarnir Hafsteinn Ellerts og Hafsteinn Þórðar tóku vel á móti okkur og kvöldið var ljúft. Þeir hafa í gegnum árin kynnt sér veitingastaði í borginni vel og eftir þessa heimsókn getum staðfest að ráðleggingarnar stóðust fyllilega. Það var gaman að verja tíma með þeim í borginni, enda með samanlagðan fjölda leikja undir beltinu sem telja má á höndum fjölda fólks.

Seinna um kvöldið var haldið í karaoke, dans með drykkjum og skemmtilegu spjalli. Rætt var um á staðnum að K the Cool-Man hafi átt Idol móment með laginu Take on me með A-ha. Stuð!

Sunnudagur

Fundur með Newcastle United

Þriðji dagurinn var markviss. Hluti stjórnar, Kristinn formaður, Benedikt varaformaður og Guðni meðstjórnandi áttu fund með tengilið Newcastle United við alþjóðlega stuðningsmannaklúbba þar sem farið var yfir samskipti, samstarf og möguleg næstu skref. Samtalið var opið og faglegt og hefur stjórn verið upplýst um hvað það fór fram og er það skjalfest í fundargerðum félagsins. Síðar verður það upplýst öðrum félagsmönnum.

Aljþóðlegir stuðningsmannaklúbbar hittast

Að fundi loknum hittist hópurinn á Stacks, fan-zone rétt fyrir utan St. James’ Park. Klúbburinn hafði útvegað öllum hópnum VIP-aðgang og þar hittum við bæði Wor Flags og stuðningsmenn frá öðrum löndum, meðal annars frá Belfast og Baltimore. Í raun var þarna samankomið alþjóðlegt tengslanet fólks sem styður sama félag, þótt tungumálin séu ólík. Tengiliður félagsins við erlenda klúbba dreifði fríum treflum. Þrír tímar í leik.

**Gísli, Dröfn, Guðni, Kolli, Ingveldur og Birgir á Stacks.**

LEikdagur og stemning á Barracks

Leikdagurinn rann svo upp. Fimm aðilar úr hópnum nýttu hospitality-aðgang með mat og spjalli, meðal annars við Nolbert ‘Nobby’ Solano sem var goðsögnin sem heimsótti Barracks í þetta skiptið. Það var því eitthvað um myndatökur. En þess má geta að hluti hópsins sem kom á miðvikudeginum rákust líka á Nobby á veitingastað, deginum áður.

Einnig rákumst við á Clay, stuðningsmann frá Michigan í Bandaríkjunum sem var að fara á sinn fyrsta leik og stemningin því mikil eins og gefur að skilja. Klukkutími í leik.

Newcastle 0 – ASton Villa 2

Hópurinn fékk að sitja öll saman í stúkunni þar sem íslenski fáninn sást vel. Stuðningurinn var öflugur og hópurinn naut leiksins og upplifuninar þrátt fyrir úrslitin, en leikurinn tapaðist.

Mikla athygli vakti þegar kónginum sjálfum, sem nafn skal látið ógetið, var vísað af vellinum fyrir að ögra aðdáendum gestaliðsins. Að sjálfsögðu fordæmir klúbburinn slíka hegðun, en ljóst var að heimamönnum þótti þetta fyndið. Eftirmálar urðu engir.

**Félagar í Newcastle klúbbnum sátu saman í stúkunni.**

Stutt í ferðalok

Kvöldið endaði aftur á Stacks. Þar var drukkið, borðað og dansað, og fylgst með leik Íslands og Svíþjóðar í handbolta og sigur Íslands lyfti stemningunni.

Áður en kvöldinu lauk barst óvæntur gestur á hótelið. Vinur Gísla, sem starfaði sem umboðsmaður Sting og vinnur með forkólum menningar í borginni, The Animals og Bryan Ferry og fleiri, kom við. Allt listafólk með rætur í borginni. Það var viðeigandi að enda kvöldið á samtali um tónlist, sögu og tengsl við staðinn og hafði kallað okkur hingað.

Ferðin hófst sem skipulögð knattspyrnuferð. Hún endaði sem staðfesting á því að klúbburinn er samfélag. Við mættum sem hópur stuðningsmanna og fórum heim sem sterk heild, full tilhlökkunar um að mæta aftur í hofið og njóta hverrar stundar á vellinum, sama hvað.

Við þökkum öllum kærlega fyrir komuna í þessa frábæru ferð. Við þökkum einnig sérstaklega Guðna, Davíð, Gísla og Dröfn fyrir að deila með okkur myndir úr ferðinni.

Fleiri myndir úr ferðinni

Gísli og Dröfn

Davíð

Við minnum á ferðasöguna frá því í apríl í fyrra en hægt er að lesa hana hér.

Að lokum hvetjum við alla stuðningsmenn sem ekki eru skráðir félagar í klúbbnum að skrá sig sem félaga, því það er mikið af spennandi verkefnum framundan sem nýtast félögum vel.

Endilega lítið við á hópsvæði klúbbsins til að taka þátt í umræðum.

Sjáumst í næstu ferð og takk fyrir mig.

Kristinn Bjarnason
Formaður Newcastle klúbbsins á Íslandi

Ferðasaga til mekka #2: Hópferð Newcastle-klúbbsins – janúar 2026